Πόνος στον Ώμο όταν Σηκώνω το Χέρι: Αίτια, Συμπτώματα και Σύγχρονη Αντιμετώπιση

Ο πόνος στον ώμο όταν σηκώνουμε το χέρι είναι ένα πολύ συχνό σύμπτωμα. Μπορεί να εμφανίζεται όταν φτάνουμε ένα αντικείμενο σε ψηλό ράφι, όταν ντυνόμαστε, όταν χτενίζουμε τα μαλλιά μας, στην άσκηση ή ακόμη και σε απλές κινήσεις της καθημερινότητας.

Το σημαντικό είναι ότι ο πόνος κατά την ανύψωση του χεριού δεν αποτελεί από μόνος του διάγνωση. Μπορεί να εμφανίζεται σε διαφορετικές καταστάσεις του ώμου και δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ένας συγκεκριμένος τένοντας έχει τραυματιστεί, «τρίβεται» ή «πιέζεται».

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η κλινική αξιολόγηση εξετάζει συνολικά την κίνηση, τη δύναμη, την ευαισθησία του ώμου στη φόρτιση και τον τρόπο με τον οποίο τα συμπτώματα επηρεάζουν τις καθημερινές δραστηριότητες.

Πώς λειτουργεί ο ώμος όταν σηκώνουμε το χέρι;

Στην καθημερινή γλώσσα μιλάμε για τον «ώμο» σαν να πρόκειται για μία άρθρωση. Στην πραγματικότητα, η ανύψωση του χεριού προκύπτει από τη συνεργασία πολλών τμημάτων.

Η κεφαλή του βραχιονίου κινείται σε σχέση με την ωμογλήνη, ενώ ταυτόχρονα η ωμοπλάτη κινείται και στρέφεται πάνω στον θώρακα. Παράλληλα συμμετέχει η κλείδα μέσω της ακρωμιοκλειδικής και της στερνοκλειδικής άρθρωσης.

Με απλά λόγια, το χέρι δεν ανεβαίνει μόνο από τη γληνοβραχιόνια άρθρωση – κινείται ολόκληρο το σύστημα του ώμου.

Αυτή η συνεργασία δεν ακολουθεί ένα απόλυτα σταθερό ή «ιδανικό» πρότυπο που είναι ίδιο σε όλους. Υπάρχουν φυσιολογικές διαφορές από άνθρωπο σε άνθρωπο, ανάλογα με την ανατομία, το εύρος της κίνησης, το φορτίο και τη δραστηριότητα.

Γι’ αυτό μια διαφορετική κίνηση της ωμοπλάτης δεν σημαίνει αυτομάτως ότι υπάρχει παθολογία ή ότι αυτή είναι η αιτία του πόνου.

Γιατί πονάει ο ώμος όταν σηκώνω το χέρι;

Ο ίδιος πόνος κατά την ανύψωση μπορεί να προκύπτει από αρκετά διαφορετικές κλινικές καταστάσεις. Αυτό που βοηθά περισσότερο στη διάκριση δεν είναι μόνο πού πονάει ο ώμος, αλλά το συνολικό μοτίβο των συμπτωμάτων και της λειτουργίας.

Για παράδειγμα, ένας ώμος που άρχισε να πονάει σταδιακά μετά από αύξηση της άσκησης ή επαναλαμβανόμενη εργασία πάνω από το κεφάλι και διατηρεί σχετικά καλή κινητικότητα έχει διαφορετική κλινική εικόνα από έναν ώμο που μετά από πτώση παρουσιάζει ξαφνικά μεγάλη αδυναμία. Αντίστοιχα, όταν μαζί με τον πόνο υπάρχει προοδευτική και σημαντική απώλεια τόσο της ενεργητικής όσο και της παθητικής κίνησης, αυξάνεται η πιθανότητα μιας κατάστασης όπως ο παγωμένος ώμος.

Στην αξιολόγηση επομένως μας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα:

• αν η έναρξη ήταν σταδιακή ή τραυματική,
• αν κυριαρχεί ο πόνος, η δυσκαμψία ή η απώλεια δύναμης,
• αν η κίνηση περιορίζεται επειδή πονάει ή αν υπάρχει πραγματικός μηχανικός περιορισμός,
• αν η παθητική κινητικότητα παραμένει σχετικά διατηρημένη,
• αν τα συμπτώματα εμφανίζονται κυρίως σε συγκεκριμένα φορτία ή δραστηριότητες,
• και αν η κλινική εικόνα ταιριάζει πράγματι με πρόβλημα του ώμου ή χρειάζεται να εξεταστεί κάποια λιγότερο συχνή εναλλακτική διάγνωση.

Δεν υπάρχει επομένως ένα μεμονωμένο σύμπτωμα ή τεστ που να αποκαλύπτει από μόνο του «τι έχει ο ώμος». Η διάγνωση προκύπτει περισσότερο από τον συνδυασμό ιστορικού, κίνησης, δύναμης και συμπεριφοράς των συμπτωμάτων.

Πόνος που σχετίζεται με το στροφικό πέταλο

Μία από τις συχνότερες κλινικές εικόνες είναι αυτό που σήμερα συχνά περιγράφεται ως πόνος σχετιζόμενος με το στροφικό πέταλο (rotator cuff-related shoulder pain).

Ο όρος χρησιμοποιείται για ένα φάσμα καταστάσεων στις οποίες μπορεί να περιλαμβάνονται τενοντοπάθεια του στροφικού πετάλου, ο λεγόμενος υπακρωμιακός πόνος και ορισμένες μερικού ή πλήρους πάχους ρήξεις.

Ο πόνος εμφανίζεται συχνά:

• κατά την ανύψωση του χεριού,
• σε κινήσεις πάνω από το ύψος του ώμου,
• κατά τη μεταφορά ή ανύψωση αντικειμένων,
• όταν κάποιος ξαπλώνει πάνω στον συγκεκριμένο ώμο,
• σε ορισμένες κινήσεις έξω στροφής ή απαγωγής.

Η ακριβής ανατομική πηγή των συμπτωμάτων δεν είναι πάντοτε δυνατό να προσδιοριστεί με βεβαιότητα. Τα ειδικά τεστ του ώμου και ακόμη και τα ευρήματα μιας μαγνητικής δεν αντιστοιχούν πάντα με ακρίβεια σε αυτό που πονάει. Για αυτό η σύγχρονη αξιολόγηση δεν βασίζεται αποκλειστικά στην προσπάθεια να ονοματιστεί ένας συγκεκριμένος τένοντας.

Παγωμένος ώμος – συμφυτική θυλακίτιδα

Ο παγωμένος ώμος συνήθως προκαλεί πόνο μαζί με προοδευτικό περιορισμό της κινητικότητας.

Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι περιορίζεται όχι μόνο η κίνηση που κάνει ενεργητικά ο ασθενής, αλλά και η παθητική κίνηση του ώμου όταν το χέρι μετακινείται από τον εξεταστή.

Η έξω στροφή είναι συχνά ιδιαίτερα περιορισμένη. Αυτό διαφοροποιεί την εικόνα από πολλές περιπτώσεις πόνου του στροφικού πετάλου, όπου η κίνηση μπορεί να πονάει αλλά το παθητικό εύρος παραμένει σχετικά καλύτερο.

Ρήξη του στροφικού πετάλου

Οι ρήξεις του στροφικού πετάλου δεν έχουν όλες την ίδια κλινική σημασία. Μπορεί να υπάρχουν ακόμη και χωρίς συμπτώματα, ιδιαίτερα όσο αυξάνεται η ηλικία.

Μεγαλύτερη κλινική σημασία έχει μια εικόνα όπου, για παράδειγμα, μετά από πτώση ή απότομο τραυματισμό εμφανίζεται ξαφνικά σημαντική αδυναμία ή μεγάλη δυσκολία στην ανύψωση του χεριού.

Το ότι ένας ώμος πονάει στην ανύψωση δεν σημαίνει από μόνο του ότι υπάρχει ρήξη.

Ασβεστοποιός τενοντοπάθεια

Στην ασβεστοποιό τενοντοπάθεια σχηματίζονται εναποθέσεις ασβεστίου σε τένοντες του στροφικού πετάλου.

Σε ορισμένες φάσεις μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο, σημαντική δυσκολία στην κίνηση και ακόμη και πόνο σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ακρωμιοκλειδική άρθρωση και οστεοαρθρίτιδα

Προβλήματα της ακρωμιοκλειδικής άρθρωσης μπορεί επίσης να προκαλέσουν πόνο, συχνά περισσότερο στο επάνω μέρος του ώμου και σε κινήσεις όπου το χέρι περνά μπροστά από το σώμα.

Η οστεοαρθρίτιδα της γληνοβραχιόνιας άρθρωσης είναι λιγότερο συχνή από άλλες αιτίες πόνου στον ώμο, αλλά μπορεί να προκαλέσει πόνο, δυσκαμψία και σταδιακό περιορισμό της κίνησης.

Τι σημαίνει αν πονάει σε συγκεκριμένη κίνηση;

Το σημείο της κίνησης στο οποίο εμφανίζεται ο πόνος μπορεί να δώσει χρήσιμες πληροφορίες. Δεν αρκεί όμως μόνο του για να δείξει ποιος ιστός ευθύνεται.

Πόνος όταν σηκώνω το χέρι στο πλάι

Πόνος κατά την απαγωγή, δηλαδή όταν το χέρι σηκώνεται στο πλάι, εμφανίζεται συχνά σε άτομα με συμπτώματα που σχετίζονται με το στροφικό πέταλο.

Το ίδιο σύμπτωμα όμως μπορεί να εμφανιστεί σε διαφορετικές καταστάσεις και δεν αποτελεί ειδικό τεστ για έναν συγκεκριμένο τένοντα.

Πόνος όταν σηκώνω το χέρι πάνω από το κεφάλι

Οι κινήσεις πάνω από το κεφάλι αυξάνουν τις απαιτήσεις του ώμου και του στροφικού πετάλου.

Αν τα συμπτώματα εμφανίστηκαν μετά από απότομη αύξηση της προπόνησης, της εργασίας πάνω από το ύψος του ώμου ή κάποιας άλλης επαναλαμβανόμενης δραστηριότητας, η πρόσφατη μεταβολή του φορτίου μπορεί να είναι κλινικά σημαντική.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η κίνηση είναι επικίνδυνη και πρέπει να αποφεύγεται μόνιμα. Συχνά χρειάζεται προσωρινή προσαρμογή και στη συνέχεια σταδιακή επανέκθεση.

Πόνος όταν βάζω το χέρι πίσω από την πλάτη

Κινήσεις όπως το κούμπωμα ενός ρούχου ή η τοποθέτηση του χεριού πίσω από τη μέση απαιτούν συνδυασμό διαφορετικών κινήσεων του ώμου.

Ο περιορισμός μπορεί να σχετίζεται με πόνο, δυσκαμψία ή και τα δύο. Όταν το εύρος είναι σημαντικά μειωμένο προς πολλές κατευθύνσεις, χρειάζεται να αξιολογηθεί και το ενδεχόμενο παγωμένου ώμου.

Πόνος στον ώμο τη νύχτα

Ο νυχτερινός πόνος είναι συχνός σε πολλές παθήσεις του ώμου και δεν αντιστοιχεί αποκλειστικά σε μία διάγνωση.

Μπορεί να επιδεινώνεται όταν κάποιος ξαπλώνει πάνω στον επώδυνο ώμο ή όταν το χέρι παραμένει για ώρα σε συγκεκριμένη θέση.

Τι είναι το «επώδυνο τόξο» του ώμου;

Μερικοί άνθρωποι αισθάνονται πόνο κυρίως σε ένα τμήμα της ανύψωσης του χεριού και λιγότερο πριν ή μετά από αυτό. Το εύρημα αυτό συχνά περιγράφεται ως επώδυνο τόξο (painful arc).

Παλιότερα το επώδυνο τόξο ερμηνευόταν συχνά ως άμεση ένδειξη ότι ένας τένοντας «προσκρούει» ή «παγιδεύεται» κάτω από το ακρώμιο.

Η σύγχρονη εικόνα είναι πιο σύνθετη. Το painful arc μπορεί να είναι χρήσιμο ως ένα κομμάτι της κλινικής εξέτασης, αλλά δεν μπορεί από μόνο του να προσδιορίσει με βεβαιότητα ποιος ιστός προκαλεί τα συμπτώματα.

Η ωμοπλάτη προκαλεί τον πόνο στον ώμο;

Η ωμοπλάτη είναι σημαντικό μέρος της λειτουργίας του ώμου και η κίνησή της αξιολογείται συχνά σε άτομα με πόνο.

Σε ορισμένους ανθρώπους παρατηρούνται διαφορετικά μοτίβα κίνησης της ωμοπλάτης — συχνά περιγράφονται με τον όρο «δυσκινησία της ωμοπλάτης».

Αυτό όμως χρειάζεται προσεκτική ερμηνεία.

Μελέτες δείχνουν ότι παρόμοια κινητικά μοτίβα παρατηρούνται και σε πολλούς ανθρώπους που δεν έχουν καθόλου πόνο στον ώμο. Σε systematic review, scapular dyskinesis καταγράφηκε σε σημαντικό ποσοστό τόσο συμπτωματικών όσο και ασυμπτωματικών ατόμων. [2]

Επομένως:

• δεν υπάρχει μία μοναδική «σωστή» θέση της ωμοπλάτης για όλους,
• μια διαφορετική κίνηση δεν αποτελεί από μόνη της διάγνωση,
• δεν γνωρίζουμε πάντα αν μια κινητική αλλαγή προηγείται του πόνου ή αποτελεί προσαρμογή σε αυτόν,
• η γληνοβραχιόνια άρθρωση και η ωμοπλάτη αλληλεπιδρούν συνεχώς κατά την ανύψωση του χεριού.

Πρόσφατη κλινική ανάλυση υπογραμμίζει ακριβώς αυτή την αλληλεξάρτηση: αυτό που φαίνεται ως «πρόβλημα της ωμοπλάτης» μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να επηρεάζεται από το τι συμβαίνει στη γληνοβραχιόνια άρθρωση και το αντίστροφο.

Πώς γίνεται η αξιολόγηση του πόνου στον ώμο;

Μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση δεν βασίζεται σε ένα μεμονωμένο τεστ.

Συνήθως εξετάζονται:

• πότε και πώς ξεκίνησαν τα συμπτώματα,
• αν προηγήθηκε τραυματισμός ή απότομη αλλαγή δραστηριότητας,
• ποιες κινήσεις προκαλούν πόνο,
• η ενεργητική και παθητική κινητικότητα,
• η δύναμη του ώμου,
• η ικανότητα του ώμου να ανέχεται διαφορετικά φορτία,
• οι απαιτήσεις της εργασίας, του αθλήματος ή της καθημερινότητας.

Όταν η εικόνα δεν είναι τυπική, η εξέταση μπορεί επίσης να περιλαμβάνει στοιχεία από τον αυχένα και το νευρικό σύστημα ή άλλες πιθανές πηγές πόνου.

Χρειάζεται μαγνητική ή υπέρηχος;

Χρειάζεται μαγνητική ή υπέρηχος;

Όχι πάντα.

Σύμφωνα με την κλινική κατευθυντήρια οδηγία του 2025 για rotator cuff tendinopathy, η απεικόνιση δεν χρειάζεται να χρησιμοποιείται συστηματικά ως πρώτο βήμα σε έναν ασθενή με πιθανή τενοντοπάθεια του στροφικού πετάλου.

Η ανάγκη για υπέρηχο, ακτινογραφία ή μαγνητική εξαρτάται από την κλινική εικόνα. Μπορεί να είναι πιο χρήσιμη όταν υπάρχει σημαντικός τραυματισμός, υποψία συγκεκριμένης παθολογίας, σημαντική απώλεια λειτουργίας ή όταν τα συμπτώματα δεν εξελίσσονται όπως αναμένεται.

Ένα ακόμη σημαντικό στοιχείο είναι ότι ένα εύρημα στην απεικόνιση δεν είναι πάντα συνώνυμο με την αιτία του πόνου. Για αυτό τα αποτελέσματα μιας εξέτασης πρέπει να ερμηνεύονται μαζί με το ιστορικό και την κλινική εικόνα.

Πώς αντιμετωπίζεται ο πόνος στον ώμο όταν σηκώνω το χέρι;

Η κατάλληλη αντιμετώπιση εξαρτάται από την αιτία και την κλινική εικόνα. Για μεγάλο μέρος των μη τραυματικών προβλημάτων του στροφικού πετάλου, η αρχική αντιμετώπιση είναι συντηρητική.

Προσαρμογή του φορτίου – όχι απαραίτητα πλήρης ακινησία

Όταν μια συγκεκριμένη δραστηριότητα προκαλεί σημαντική έξαρση, μπορεί προσωρινά να χρειαστεί μείωση της έντασης, του όγκου ή της συχνότητάς της.

Αυτό διαφέρει από την πλήρη αποφυγή χρήσης του χεριού.

Η παρατεταμένη ακινησία συνήθως δεν αποτελεί τον στόχο. Αντίθετα, η δραστηριότητα προσαρμόζεται έτσι ώστε ο ώμος να συνεχίσει να κινείται και στη συνέχεια να επανέλθει σταδιακά στις απαιτήσεις που χρειάζεται να διαχειρίζεται.

Σταδιακή άσκηση και ενδυνάμωση

Η θεραπευτική άσκηση αποτελεί βασικό μέρος της σύγχρονης συντηρητικής αντιμετώπισης του πόνου που σχετίζεται με το στροφικό πέταλο και υποστηρίζεται από τις σύγχρονες κλινικές οδηγίες.

Δεν υπάρχει όμως ένα μοναδικό πρόγραμμα ασκήσεων που να είναι καλύτερο για όλους.

Ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενή, ένα πρόγραμμα μπορεί να περιλαμβάνει:

• ασκήσεις δύναμης για το στροφικό πέταλο,
• ασκήσεις για τους μύες γύρω από την ωμοπλάτη,
• ασκήσεις κινητικότητας όταν υπάρχει σχετικός περιορισμός,
• σταδιακή φόρτιση σε μεγαλύτερα εύρη κίνησης,
• επανεκπαίδευση συγκεκριμένων κινήσεων όταν αυτή μειώνει τα συμπτώματα ή βελτιώνει τη λειτουργία,
• προοδευτική επιστροφή σε εργασία, άθληση ή δραστηριότητες πάνω από το κεφάλι.

Η βιβλιογραφία υποστηρίζει την άσκηση ως θεραπευτική επιλογή, αλλά υπάρχουν ακόμη αβεβαιότητες σχετικά με το ποια μορφή, δοσολογία και μηχανισμός δράσης είναι σημαντικότερα για κάθε ασθενή.

Χρειάζονται ασκήσεις «σταθεροποίησης» της ωμοπλάτης;

Οι ασκήσεις που εστιάζουν στους μύες γύρω από την ωμοπλάτη μπορούν να αποτελούν χρήσιμο μέρος ενός προγράμματος αποκατάστασης.

Συστηματικές ανασκοπήσεις δείχνουν ότι προγράμματα εστιασμένα στην ωμοπλάτη μπορούν να βελτιώσουν πόνο και λειτουργία σε ορισμένες ομάδες ασθενών.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε ασθενής έχει «ασταθή» ωμοπλάτη ή ότι η θεραπεία πρέπει να στοχεύει στη διόρθωση μιας συγκεκριμένης ιδανικής θέσης.

Ένας πιο χρήσιμος στόχος είναι να βελτιωθεί η ικανότητα ολόκληρου του ώμου να ελέγχει την κίνηση και να διαχειρίζεται σταδιακά μεγαλύτερο φορτίο.

Τι ρόλο έχει το manual therapy;

Τεχνικές manual therapy μπορεί να χρησιμοποιηθούν σε ορισμένους ασθενείς για προσωρινή μείωση των συμπτωμάτων ή για διευκόλυνση της κίνησης.

Δεν χρειάζεται όμως να αποτελούν τον μοναδικό ή κεντρικό μηχανισμό της αποκατάστασης.

Όταν χρησιμοποιούνται, είναι συνήθως πιο λογικό να εντάσσονται σε ένα συνολικό πρόγραμμα που περιλαμβάνει εκπαίδευση, δραστηριότητα και προοδευτική άσκηση.

Φάρμακα και ενέσεις

Αναλγητικά ή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορεί να χρησιμοποιούνται σε ορισμένες περιπτώσεις μετά από κατάλληλη ιατρική συμβουλή.

Οι ενέσεις κορτικοστεροειδών μπορούν επίσης να μειώσουν τον πόνο και τη λειτουργική επιβάρυνση κυρίως βραχυπρόθεσμα, αλλά δεν θεωρούνται θεραπεία πρώτης γραμμής για την τενοντοπάθεια του στροφικού πετάλου. Η επαναλαμβανόμενη χρήση τους χρειάζεται προσοχή: οι σύγχρονες κατευθυντήριες οδηγίες αναφέρουν ότι, εφόσον δεν υπάρχει ουσιαστική βελτίωση μετά από δύο ενέσεις, μια τρίτη συνήθως δεν ενδείκνυται. Η απόφαση πρέπει να εξατομικεύεται, ιδιαίτερα όταν υπάρχει πιθανότητα μελλοντικής χειρουργικής αποκατάστασης του στροφικού πετάλου.

Χρειάζεται χειρουργείο;

Για τον συνηθισμένο, μη τραυματικό πόνο του στροφικού πετάλου, το χειρουργείο δεν αποτελεί συνήθως το πρώτο βήμα.

Ειδικά για την αρθροσκοπική υπακρωμιακή αποσυμπίεση σε χρόνιο atraumatic subacromial pain, κλινική κατευθυντήρια οδηγία του BMJ διατύπωσε ισχυρή σύσταση κατά της επέμβασης, καθώς δεν βρέθηκε κλινικά σημαντικό όφελος σε σχέση με placebo surgery ή άλλες μη χειρουργικές επιλογές.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κανένα πρόβλημα του ώμου δεν χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση.

Για παράδειγμα, ορισμένες σοβαρές τραυματικές ρήξεις ή άλλες συγκεκριμένες παθήσεις μπορεί να χρειάζονται έγκαιρη ορθοπαιδική εκτίμηση. Η απόφαση επομένως εξαρτάται από τη διάγνωση, τη λειτουργική απώλεια, τον τραυματικό μηχανισμό, την ηλικία, τις απαιτήσεις του ασθενή και την εξέλιξη των συμπτωμάτων.

Πότε χρειάζεται πιο άμεση αξιολόγηση;

Ο δυνατός πόνος στον ώμο δεν αποτελεί συνήθως επείγον περιστατικό. Υπάρχουν όμως ορισμένες περιπτώσεις όπου απαιτείται πιο άμεση ιατρική αξιολόγηση.

• Σημαντικός τραυματισμός με εμφανή παραμόρφωση ή υποψία εξαρθρήματος ή κατάγματος.
• Ξαφνική μεγάλη απώλεια δύναμης ή αδυναμία ανύψωσης του χεριού μετά από τραυματισμό.
• Έντονο οίδημα, ερυθρότητα, θερμότητα ή πυρετός.
• Προοδευτική σημαντική νευρολογική αδυναμία.
• Πόνος στον ώμο μαζί με θωρακικό πόνο, δύσπνοια ή άλλα συμπτώματα που μπορεί να μην προέρχονται από το μυοσκελετικό σύστημα.

Πότε να απευθυνθώ σε φυσικοθεραπευτή;

Αν ο πόνος επιμένει, επανέρχεται συχνά ή περιορίζει τον ύπνο, την εργασία, την άσκηση ή τις καθημερινές κινήσεις, μια οργανωμένη αξιολόγηση μπορεί να βοηθήσει να αποσαφηνιστεί η κλινική εικόνα.

Η φυσικοθεραπευτική αξιολόγηση μπορεί να εξετάσει όχι μόνο το σημείο όπου πονάει ο ώμος, αλλά και την κινητικότητα, τη δύναμη, τη λειτουργία ολόκληρου του shoulder complex, τις απαιτήσεις του ατόμου και τον τρόπο με τον οποίο ο ώμος ανταποκρίνεται σε διαφορετικές κινήσεις και φορτία.

Ο στόχος της αποκατάστασης δεν είναι απαραίτητα να βρεθεί και να «διορθωθεί» μία μεμονωμένη δομή. Συχνά είναι πιο χρήσιμο να βελτιωθεί σταδιακά η ικανότητα του ώμου να εκτελεί τις κινήσεις που απαιτεί η καθημερινότητα, η εργασία ή το άθλημα με λιγότερο πόνο και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.

Συχνές ερωτήσεις

Γιατί πονάει ο ώμος μου όταν σηκώνω το χέρι;

Συχνές αιτίες περιλαμβάνουν προβλήματα που σχετίζονται με το στροφικό πέταλο, παγωμένο ώμο, ασβεστοποιό τενοντοπάθεια και, λιγότερο συχνά, αρθρικά ή τραυματικά προβλήματα. Η κίνηση που προκαλεί πόνο βοηθά στην αξιολόγηση, αλλά δεν αρκεί από μόνη της για διάγνωση.

Πώς καταλαβαίνω αν έχω τενοντίτιδα ή ρήξη στον ώμο;

Τα συμπτώματα μπορεί να μοιάζουν και δεν είναι ασφαλές να γίνει διάκριση μόνο από το σημείο του πόνου. Ένας σημαντικός τραυματισμός που ακολουθείται από ξαφνική απώλεια δύναμης αυξάνει την υποψία σημαντικής ρήξης, ενώ στις μη τραυματικές περιπτώσεις χρειάζεται να συνεκτιμηθεί ολόκληρη η κλινική εικόνα.

Πρέπει να σταματήσω να χρησιμοποιώ το χέρι επειδή πονάει;

Συνήθως όχι πλήρως. Μπορεί να χρειάζεται προσωρινή τροποποίηση των δραστηριοτήτων που προκαλούν μεγάλη έξαρση, αλλά στις περισσότερες μη τραυματικές καταστάσεις στόχος είναι η σταδιακή επιστροφή στην κίνηση και στη φόρτιση.

Χρειάζεται μαγνητική για τον πόνο στον ώμο;

Όχι απαραίτητα. Στις περισσότερες περιπτώσεις πιθανού rotator cuff-related shoulder pain, η κλινική αξιολόγηση προηγείται της απεικόνισης. Μαγνητική, υπέρηχος ή άλλη εξέταση ζητούνται όταν υπάρχει συγκεκριμένη κλινική ένδειξη.

Πόσο χρόνο χρειάζεται για να περάσει;

Δεν υπάρχει ένας κοινός χρόνος αποκατάστασης για όλους. Εξαρτάται από τη διάγνωση, τη διάρκεια των συμπτωμάτων, το επίπεδο λειτουργίας, το φορτίο που χρειάζεται να διαχειρίζεται ο ώμος και άλλους ατομικούς παράγοντες. Η βελτίωση σε προβλήματα του στροφικού πετάλου συνήθως απαιτεί σταδιακή αποκατάσταση και όχι μία γρήγορη «διόρθωση».

Ενδεικτική αρθρογραφία

• Lewis J. Rotator cuff related shoulder pain: Assessment, management and uncertainties. Manual Therapy. 2016;23:57–68. doi:10.1016/j.math.2016.03.009.
• Desmeules F, Roy JS, Lafrance S, et al. Rotator Cuff Tendinopathy Diagnosis, Nonsurgical Medical Care, and Rehabilitation: A Clinical Practice Guideline. Journal of Orthopaedic & Sports Physical Therapy. 2025;55(4):235–274. doi:10.2519/jospt.2025.13182.
• Salamh PA, Hanney WJ, Boles T, et al. Is it Time to Normalize Scapular Dyskinesis? The Incidence of Scapular Dyskinesis in Those With and Without Symptoms: a Systematic Review of the Literature. International Journal of Sports Physical Therapy. 2023;18(3):558–576. doi:10.26603/001c.74388.
• Elder A, Powers CM. Scapular Stabilization for Shoulder Pain: Putting the Cart Before the Horse? International Journal of Sports Physical Therapy. 2025;20(2):275–282. doi:10.26603/001c.128049.
• Powell JK, Lewis J, Schram B, Hing W. Is exercise therapy the right treatment for rotator cuff-related shoulder pain? Uncertainties, theory, and practice. Musculoskeletal Care. 2024;22(2). doi:10.1002/msc.1879.